Bezoekje aan de dokter ……

BBBRRR DIE OGEN!!!! lol

Vandaag dus naar de huisarts geweest, voor de klachten die ik had vorig weekend, die diepe diepe dip. Dank jullie wel voor de vragen, ja ik voel me momenteel best wel goed eigenlijk.  Misschien komt dat wel omdat ikzelf een idee heb/had waar het mede aan ligt. NL de OVERGANG!! Ja ik ben tenslotte 50 plus, dus die overgang…ja daar zit ik al een hele tijd in. Nergens last van, geen nachtzweet, geen opvliegers of ander lichamelijk ongemak wat bij de overgang schijnt te horen!! DAAR ben ik me toch een partij blij om! Al de verhalen die je hoort over bloedheet in je bed liggen en dan de dekens af moeten gooien vanwege WEER zon vlieger die opstijgt. Nee dat heb ik dus helemaal niet, integendeel zou ik zeggen. IK heb het dus altijd, echt altijd koud ook al is het 28 graden!! Ik zeg heel snel “brr het wordt fris” en dan zit iedereen me aan te kijken van “DIE is nie goed nie” lol. Maar ik heb het altijd heel snel koud gehad als kind al, dus das niks nieuws voor me. En opvliegers?? Och ik heb geloof dat ik in een jaar tijd een of twee heb gehad ALS het al die vliegers waren ;0). GEEN idee hoe je je dan voelt dus ik heb ze gewoon nie.

Maar bij mij uit het zich dus gewoon meer psychisch, de mentale overgang heeft bij mij gewoon de overhand.  Wist IK veel dat dat ook nog bestond! Ik zat vorig weekend ff wat verveeld te surfen over “overgang” en kwam op een site terecht dat specifiek over de overgang gaat. En daar las ik dus voor het eerst over de mentale overgang en de daarbij behorende klachten. HET HELE rijtje kon ik volmondig JA opzeggen!!

Er stond onder ander het volgende op (behoorlijk veel informatie nu hoor)

Langzaam verlies je je geduld op alle niveaus; thuis en op je werk. Je hersenen veranderen.
Je voelt het gerommel van een krachtige vulkaan in je, die op uitbarsten staat. Een stem die schreeuwt: "Genoeg!"

Tijdens de overgang kun je een enorme weerzin ervaren.
Weerzin tegen die gewoontes die nu in je leven aanwezig zijn. 
Weerzin om die dingen te doen die je tot nu toe hebt gedaan.
Je weet echt niet wat je overkomt, je leven wordt op zijn kop gezet. Dit komt doordat je meeste energie was gericht op de zorg voor anderen. Nu word je er aan herinnerd dat je ook eigen passies en eigen behoeften hebt. Behoeften en passies die niet altijd opzijgezet kunnen worden voor onze dierbaren. Het gevoel je terug te willen trekken uit de buitenwereld is groot.
Je hebt de behoefte om een pauze te nemen van alles en iedereen. Van binnenuit komt het gevoel omhoog te willen vluchten naar een plaats die vrede en rust biedt. Een plaats waar je vrij bent van afleiding en eisen.

De onzekerheid van loslaten

Wat je loslaat is oa. de vrouw die je was maar nu niet langer kan zijn. De vaste bodem die je had is onder je voeten weggeslagen. Dit geeft een zeer onzeker en onbegrepen gevoel. De gevoelens die hiermee gepaard gaan kun je niet uitleggen aan een ander. Zelfs niet aan je partner, waardoor een gevoel van alleen zijn kan ontstaan. Dit kan zover gaan dat je denkt geen gevoel meer te hebben. Dus ook niet naar de mensen toe die voor jou belangrijk zijn.

In deze periode kunnen er ook herinneringen omhoog komen zoals:

1. je kindertijd ( nou inderdaad ja)
2. je pubertijd (DUH welke pubertijd !)
3. je eerste verliefdheid (haha)
4. je verantwoordelijkheid (veel te veel en veel te lang)
5. je werk (niet zoveel last van eigenlijk)

Kortom er kunnen twijfels boven komen. Had je iets misschien beter of wellicht anders kunnen doen. Je gaat je eigen persoonlijkheid in dit geheel anders bekijken.

De woede die je tijdens de overgang ervaart heeft vaak een diepere betekenis.

Zoals oa.

1. Zelfopoffering (YES)
2. Te veel verantwoording (Veel te veel
3. Onopgeloste zaken uit het verleden (Yes)
4. Onrecht wat je wordt aangedaan (yup)
5. Het verlies van macht (ook)
6. Beledigingen of kleineringen (helaas)
7. Niet kunnen rekenen op beloften of afspraken (ja ook nog)

Als je de woede in jezelf gaat voelen kun je er angstig voor zijn.
Je kunt het gevoel hebben, dat als je er aan toegeeft je zult ontploffen en geen rem meer zult hebben. Woede voelt ook egoïstisch; alsof je er geen recht op zou hebben.
Het uiten van woede geeft je in het begin vaak een schuldgevoel: " Wat ben ik toch een egoïst, mijn ouders hebben altijd alles voor mij gedaan " of  "Ik heb toch een lieve man en kinderen" of "Mijn collega's hebben het toch ook druk, ik had dat toch wel even kunnen doen" enz.
Het voelt alsof je eigenlijk niets hebt om over te klagen en je geen medelijden met jezelf mag hebben.
Toch, als je woede toestaat in jezelf, werkt het bevrijdend en brengt het je bij je emoties. Ingehouden woede kost je kracht en kan er zelfs voor gaan zorgen dat je lamgeslagen wordt.
Woede heeft dus een enorme kracht. Pak het op als positieve energie om dáár uit te komen waar je uit wilt komen.

Het zenuwstelsel

Een onderdeel van de hersenen is het centraal zenuwstelsel.
Hormonen hebben een bepaalde invloed op dit zenuwstelsel.
Dit deel van de hersenen is ontvankelijk voor oestrogeen en progesteron die juist tijdens de overgang erg schommelen.
Dit kan de volgende klachten geven:

1. vergeetachtigheid (OH JA)
2. verwardheid (idd)
3. concentratieverlies (klopt helemaal)

Watten in je hoofd tijdens de overgang

Je hoort veel vrouwen tijdens de overgang zeggen dat ze 'een hoofd vol watten hebben' en vergeetachtig zijn:.
"Waar heb ik mijn sleutels gelaten." "Wat moest ik hier in deze kamer ook alweer doen." Je kunt je soms niet concentreren.
Je leest de krant wel maar je weet niet wat je leest. Het komt niet binnen. Of je doet rare dingen zoals je portemonnee in de koelkast leggen. Dan ineens weet je niet meer hoe de persoon heet die je groet of de naam van de groente die je wilt kopen. 
Je kunt niet meer op die woorden komen. Het zit er wel, maar je kunt er op dat moment niet bij. Het voelt alsof de logica-kant van de hersenen even gaat slapen.

Is het aftakeling van mijn hersenen?

Nee het is geen aftakeling en geen beginnende dementie.
Het hoort bij de herinrichting van de hersenen die ontstaat door de hormonale schommelingen. Probeer er ontspannen mee om te gaan. Gun je hersenen de tijd die ze nodig hebben.

IK kon hierop (vooral op het donkerblauwe vette gedeelte) dus een volmondig JA zeggen op al deze dingen!! En DAT IS ME TOCH ENG als je het zo zwart op wit voor je ogen ziet staan: al je gevoelens van woede, verdriet, angst, eenzaamheid etc. ALLES staat daar zwart op wit, puur en zo als ik me voel. En dan vooral die vergeetachtigheid. Daar was ik ook erg bang voor dat het een begin van Dementie zou zijn. Mijn moeder is immers zwaar dement geweest de laatste jaren van haar leven en dat angstbeeld stond (en nog wel hoor) me nog ZO voor ogen, bbbrrr. En dan te lezen dat het GEEN begin stadium is, dat is wel ff heavy.

En nu dus vandaag het bezoek aan de dr. Zij zei dat er voor de mentale overgang geen echte medicijnen zijn. De hormonen die veel vrouwen krijgen is meer gericht op de lichamelijke kant (wat ik dus niet echt heb) en NIET op de geestelijke kant. HHHHMMMMM. ja moet ik hier dan mee door blijven lopen de komende ???jaren? Nou eigenlijk wel ja. Maar aangezien ik toch al anti depressiva gebruik, heeft ze die dosis verhoogt van 1 tablet per dag naar 2 tabletten per dag. Voor eerst een maand om te kijken of het iets uitmaakt, of de gevoelens minder/beter worden. Dus die heb ik nu dan mee gekregen en we bekijken het een maand. EN de duizeligheid en hoofdpijn waar ik best vaak last van heb horen er ook bij (das dus wel lichamelijk )

OOK moest ik heen voor mn schildklier, heb ik al meer dan 10 jaar medicijnen voor en moeten een keer per jaar aangepast worden en die tijd was al ff verstreken (ja laks he, was “toch mar voor mij dus niet belangrijk om er tijd voor te maken” DUH!!) DUS gelijk maar een geheel bloedonderzoek, och de vampieren in het ziekenhuis moeten ook wat te doen hebben ;) En dan daar weer sterkere medicijnen voor en dan is dat tenminste geregeld. OH en mn bloeddruk was prima, 150/80

DAT was dus het dokters bezoek. Daarna met het busje ff door naar Stadskanaal, boodschappen gedaan. MIJN kasten en koelkast waren compleet leeg dus moesten weer gevuld worden, lol. En Pinkadoodles (pinky) moest haar eten ook weer hebben dus gelijk meegenomen, dus kan nu weer ff vooruit. Heb net een heerlijke salade gegeten, met gevulde olijven, tonijn, italiaanse kaas etc. het was heerlijk en zit proppie vol.

En nu ben ik dus echt bek af. Ga heerlijk met een kop koffie op de bank ploffen, benen omhoog en ff niks, helemaal niks dan gewoon “dom” naar de buis kijken. (is NIET dom hoor)

Groetjes en tot morgen denk ik :)

Dit was dus ECHT een “medisch” onderwerp lol. Volgende keer beter hoor, maar ja dit hoort er gewoon ook bij he, als vrouw zijnde. WAT hebben wij het ook zwaar he, agossie ;)