When life throws you lemons...

....make lemonade (heel vrij vertaal: als het leven zuur is, maak zoete limonade)

Weet je, bovenstaande gezegde is idd waar. Maak wat van je leven, ook al is het nog zo moeilijk.
Ook al denk je op het moment zelf: wat kan mij het allemaal nog bommen, ik stap er uit, ik ga weg, ik vlucht.
Maar vluchten helpt niks, want je neemt jezelf altijd mee. En daarmee je verdriet, eenzaamheid, alleen zijn en problemen. Waarom dit stukje?? Ach gisteren was weer eens een off-day. Verdrietig, eenzaam etc.
Heb er al een hele tijd last van maar probeer het zoveel mogelijk voor mn omgeving te verdoezelen door vrolijk te doen enzo. En meestal lukt dat ook prima, niemand die iets aan me ziet. En dat WIL ik ook zo. Niemand kan me ermee helpen, ik moet het zelf doen. Maar zo af en toe is er die bekende druppel die de emmer doet overlopen en dan komt alles eruit. Vaak op een "goed " moment als je alleen zit maar soms, zoals gisteren, even op een verkeerd moment als je met een dierbare zit te praten. En die dierbare zit zelf ook diep  in de put, is eenzaam en in de misère en dan helpt het natuurlijk geen ene zier als IK ook nog eens over de rooie ga. Dat besef ik me maar al te goed. Maar ja....soms moet het even eruit en gezegd worden. Want anders blijf je in hetzelfde kringetje rondlopen, blijft het in je hoofd malen en blijf je "erin" om het even zo te zeggen. Maar dat vergoeilijkt natuurlijk nooit wat je op dat moment die ander aandoet. Want die ander HEEFT het al zo moeilijk ook. En dan heb ik later zo'n spijt dat ik mijn mond en tranen niet kon houden.

Lieverd bij deze: het spijt me en je weet dat ik zielsveel van je hou

En geloof me, het komt wel weer goed, met ons allebei.

Het heeft tijd en geduld nodig, maar ooit.....

maken we weer zoete limonade samen


(MMM de datum is van gisteren terwijl ik het vandaag schreef, vreemd
PS. Dank je wel Anna, nee dus!! Hij was naar de Amerikaanse tijd geschoten, nu weer goed :))