Ralph van Manen en wat meer Zondags nieuws

Alles wat ik nog wilde zeggen 
Zit zo diep weggestopt in mij
Ik kan je nu niets meer vertellen
In mijn gedachten, ben je vrij

Maar toen jij het leven losliet
Was er nog zoveel niet gezegd
Was er nog zoveel onbesproken
En niet uitgelegd

Maar met mijn ogen dicht
Zie ik jouw gezicht
Kan ik jou nog horen praten
Blijft je blik op mij gericht
Zie ik jou nog staan
Raak je mij weer aan
En maakt het donker plaats voor licht

Nooit zal ik je stem meer horen
En alles lijkt kapot, sinds de dag dat jij verdween
En ik voel me vaak verloren
Zoveel dingen nam je mee

Toen jij het leven losliet
Was er nog zoveel niet gezegd
Was er nog zoveel onbesproken
En niet uitgelegd

Maar met mijn ogen dicht
Zie ik jouw gezicht
Kan ik jou nog horen praten
Blijft je blik op mij gericht
Zie ik jou nog staan
Raak je mij weer aan
En maakt het donker plaats voor licht

Want jij leeft door
In mijn hart, in mijn gedachten
Niets of niemand, neemt dat van me weg

Want met m'n ogen dicht
Zie ik jouw gezicht
Kan ik jou nog horen praten
Blijft je blik op mij gericht
Zie ik jou nog staan
Raak je mij weer aan
En maakt het donker, plaats voor licht
En maakt het donker, plaats voor licht

Op 14 november ga ik weer naar een concert van deze zanger Ralph van Manen, het is een Music en Meeting concert niet ver van waar ik woon. Ben uitgenodigd door kerkvrienden om mee te gaan en natuurlijk heb ik JA gezegd. Hij heeft ook een keer opgetreden in onze kerk, dat was een geweldige belevenis. Daar zong hij ook bovenstaand lied. Het was niet zo heel lang na mijn verhuizing hier naartoe, niet zo lang na het overlijden van mam en grote broer. Dus dit lied deed mij in tranen uitbarsten. Deed mij zo aan mam denken  

Zoveel onbesproken, zoveel niet gezegd. 

Ach ja, het is alweer ruim 3 jaar geleden en heb het voor het grootste deel wel op een zij spoortje gezet hoor. Maar met dit lied komt het weer even wat dichtbij. Maar voel er geen echt diep verdriet meer bij, kan er nu naar luisteren en meezingen. En dat is goed, zo hoort het ook

Om half 10 vanmorgen ging de voordeur bel: Mn "halve zus" R kwam me halen voor de kerk! En daar stond ik nog in mn pyjama en badjas, had me een uur verkeken! Hellup, maar R. heeft koffie gezet en ik ben me als een haas gaan aankleden (had al een shower genomen) Samen even aan de koffie en toen naar de kerk. Het was weer een mooie dienst met mooie liederen, ook World Servants had een aandeel

En nu ben ik weer heerlijk thuis, ik ga weer freubelen en geduldig wachten op een telefoontje.

Wordt misschien nog wel eens vervolgd ;)