Onze omi en opi een stukje familie geschiedenis (veel foto’s)

 

Jaren geleden kreeg onze moeder het bovenstaande boekje van haar tante Dien. Met het advies: kijk even goed naar de foto’s op bladzijde 51 en 59.

DIT is de foto van blz. 51

Een close-up van de foto:

ONZE omi staat geheel rechts, haar zusje Dien naast haar. Het kleine vrouwtje in zwart gekleed is onze omi’s oma! Deze vrouw sprak vele talen, waaronder Russisch en Chinees (hebben wij kids vast onze talenknobbel van) En naast deze oma, met de armen over elkaar:  omi’s jongste zusje Margreetje. Omdat Margreetje hier nog op staat is deze kaart/foto van of voor 1910

Met het selecteren werd deze foto natuurlijk onduidelijker, maar dit is dus onze omi ♥ (met Dien naast haar)

Op blz. 59 staat deze foto, de Hevea fabriek

Onze omi, weer helemaal rechts.

 

Close-up.

Wat valt nu op aan beide foto’s??

 

OP allebei heeft onze omi haar linkerarm in de zij :)

Omi heeft altijd een zwakke rug gehad, en met die hand in haar zij had ze meer steun en kon ze haar rug wat meer strekken. DAT heeft ze gedaan…nou ik weet gewoon niet beter. Op hoge leeftijd deed ze dat nog altijd, hand in de zij en rug strekken.

In de tweede wereld-oorlog is het nog erger geworden door hongeroedeem. Ze spaarde eten uit haar eigen mond op voor mijn ooms, voor haar vader die in Amsterdam woonde in die tijd,  voor mijn opi die allerlei “baantjes” had om maar een beetje inkomen enzo te vergaren, en voor de verzetswereld waarin ze betrokken waren. Ze kregen daarom wel extra bonnen voor eieren, maar die gebruikte ze NOOIT voor zichzelf, alles voor anderen die helemaal niks hadden.

(Hongeroedeem: extreme vermagering met gelijktijdig voorkomen van oedemen zonder organische afwijkingen t.g.v. eiwittekort door ondervoeding)

Onze omi was net 15 jaar toen haar moeder in het kraambed overleed, het kindje is dood geboren. Haar vader was een dronkenlap eerste klas en heeft in die tijd in een dronken bui  tegen zijn vrouw geschreeuw: IK wilde dat je in de bevalling bleef. Dat is dus gebeurd ook. (Omi heeft mede daardoor altijd een afschuw gehad van alles wat maar naar alcohol rook, dronk zelf nooit, opi ook nooit! Omi is zelfs bestuurslid geweest van de blauwe knoop. )

Omi heeft sinds de dood van haar moeder altijd voor haar zusjes gezorgd tot die oud genoeg waren om een “dienstje te betrekken”. Er waren in totaal 5 zussen en omi was de oudste. 

Omi Maria, geboren 5 december 1895

Jeltje, geboren 28 november 1900

Dora, geboren 1902

Dien, geboren  3 september 1904

Margreetje, geboren 1906

Zusje Margreetje kwam helaas 6 weken na de dood van hun moeder in 1910 door verdrinking om het leven, Omi heeft haar nog uit het water proberen te halen…maar het was al te laat.

Overgrootmoeder, de moeder van Omi. overleden in 1910

Overgrootvader, de vader van Omi, overleden in 1944, in de hongerwinter in Amsterdam

Dit is een foto die genomen is bij Dien in de tuin. Als je goed kijkt zie je NOG dat omi zich hier uitstrekt. Vanwege de stoel had ze NU geen hand in de zij nodig. Ik weet niet precies wanneer deze is genomen….ergens eind jaren 50 of begin jaren 60 misschien. Omi is overleden in 1972 . Onze opi in 1978

Onze omi en opi waren 50 jaar en een paar maanden getrouwd. Een heel goed huwelijk. Broer F mailde me gisteren nog het volgende voorval :) Opi had omi gezien en tegen een kameraad gezegd: DAT wordt mijn vrouw ♥ Zijn vrienden lachten hem uit en zeiden tegen hem : “DIE?? Die krijg je nooit Jan” Toen omi hoorde wat opi had gezegd moest ze lachen en zei ”Jampie Stailop ?(Jan Rechtop, opi’s bijnaam omdat hij altijd heel rechtop liep,  hij veel op zijn handen liep en weinig heupbeen had ) nou dan moet hij maar niet meer naar zee gaan, want een zeeman wil ik niet” EN……opi is  nooit meer gaan varen ♥♥.

Ze zijn getrouwd in 1921. In '22 is oudste zoon geboren, in '24 de 2e zoon en in 1925 onze moeder.

Onze opi♥ (met hoed ;) )

Omi was opi’s eerste en enige liefde, en andersom.

Deze foto is genomen bij het huwelijk van hun jongste zoon. Opi zoals altijd met een hoed (later droeg hij een pet) OOHH ik zie hier ZO duidelijk de “krop” die omi in haar nek had :( Waarschijnlijk heeft zij  last van haar schildklier gehad ook, net als ik nu. Maar dat werd eigenlijk nooit opgemerkt! EN zoals broer F. me net mailde…ook hier weer dat uitstrekken.

Opi en omi. Bij ons in Zaandam, net na hun terugkeer uit Canada. Let op het “hout-behang”haha. Opi met zijn vest, oh wat ken ik dat vest goed.……suède voorpand en de rest gebreid :) Dit vest was toen in Canada gekocht en hij heeft het gedragen tot het tot op de draad versleten was :) EN altijd zijn stropdas om…ook al zat die wat losser. Opi had heel zwaar astmatische bronchitis en kon niks meer om de nek hebben, maar een stropdas hoorde gewoon bij hem….net als later de pet :)

Tot zover deze “familie-geschiedenis-les” Met dank aan mijn broer F. die me gisteren heel wat verhalen mailde en me net nog even snel wat verbeterde :)