For English (and other) readers, please try the "oh so wonderful" Google translator :)
12 januari 2010
Waarom.....
Kijk Omhoog
Na een lange val
Klim jij weer uit het dal
Kijk naar de tijd die komen zal
Hoe vul jij die in
Je weet het even min
Je krijgt niet alles naar je zin
En je hoofd vol zorgen
Houd je lichaam in z’n macht
Er komt altijd een morgen
Ook naar de langste nacht
Kijk omhoog naar de zon
Zoek niet naar een antwoord
Laat het los hou je vast aan mij
Deze weg wijst zichzelf
Hij leid je naar de toekomst
Deze wolk drijft snel voorbij
Er word een keerpunt aan geduid
Je kunt nu weer vooruit
Je voelt de zon op je gezicht
Het word de hoogste tijd
Dat jij je zelf bevrijd
Zie het in een ander licht
Maar je hoofd vol zorgen
Houd je lichaam in z’n macht
Er komt altijd een morgen
Ook na de langste nacht
Kijk omhoog naar de zon
Zoek niet naar een antwoord
Laat het los hou je vast aan mij
Kijk omhoog naar de zon
Zoek niet naar een antwoord
Laat het los hou je vast aan mij
Deze weg wijst zichzelf
Hij leidt je naar de toekomst
Deze wolk drijft snel voorbij
Want deze wolk drijft snel voorbij
Want deze wolk drijft snel voorbij
Ik word er niet goed van. Waarom , waarom ben ik zo'n piekeraar en twijfelaar. Waarom kan ik niet gewoon genieten van wat me overkomt met A. Waarom moet ik altijd weer aan vroeger denken, aan mijn opvoeding (of juist gebrek daaraan). Waarom moet ik steeds weer denken aan de woorden van mam, over mannen , over de woorden die me ingeprent zijn. Mannen zijn slecht, mannen willen alleen wat jij niet wilt, mannen ....En ik weet dat er ook heel veel goeie mannen zijn. Mannen die van hun vrouw houden, mannen die "gewoon" zijn. Voorbeelden ken ik, in mijn omgeving..mijn opi...en toch
Wat me mijn hele jeugd en ver daarna is ingeprent kan ik gewoon niet los laten, het blijft zweren..het blijft...en dat is zo oneerlijk. Tegenover A, tegenover mij, tegenover al de goede mannen...en dan gaat het nog niet eens alleen over mannen...het gaat ook over beslissingen nemen. Beslissingen die IK nodig vind maar nog steeds denk ik wel: wat zou mam....en mam is al meer dan 3 jaar dood. En nog steeds...ik MOET het kwijt, ik moet het van me afzetten..maar het lukt me gewoon niet, verdikkeme. En ik doe ZO mijn best en vaak kan ik het wegdrukken maar op andere tijden, zoals nu, komt het weer in volle hevigheid terug.
En als ik dit zo terug lees denk ik ook: stel je niet aan, ga ervoor, wordt volwassen, mens, je moeder is er niet meer om je tegen te houden, je bent zelfstandig...toch??
Maar dan is daar toch ook die stem die zegt: "ja maar je MAG niet gelukkig zijn want je hebt het niet verdiend. Je mag niet volwassen worden want dan ben ik mijn kleine meisje kwijt en dan ben ik alleen. En dat mag niet want dan ben ik zielig en dan heb ik niemand meer". Dat waren de woorden van mam die ze zo vaak (bewust, onbewust, alleen in mijn gedachten?) tegen me gezegd heeft. En die WIL ik niet meer horen, maar ik hoor ze toch. Veel te vaak hoor ik die in mijn achterhoofd en daar wordt ik zo moe van.....
Ik WIL me er tegen verzetten en denken " je kan me wat, ik leef mijn eigen leven ik doe wat IK wil" en dan lukt het ook wel....even. Maar veel te vaak denk ik: ja ze heeft gelijk gehad, ik ben niet volwassen genoeg om zelf beslissingen te nemen. Ik zoek nog veel te vaak steun of goedkeuring bij iemand die er niet eens meer is. Is het niet te gek voor woorden? Ik ben verdikkeme 52 en een volwassen vrouw!! Ik heb een eigen huisje met mijn eigen spulletjes. Ik mag zelf beslissen wat ik doe of niet doe, ik mag zelf mijn vrienden uitzoeken, ik kan zelf beslissen of ik verder wil met A. of niet. Maar dan....is mam er weer. "Die man wil wat van je, dat is vies en dat kan niet. ALLE mannen zijn hetzelfde: ze willen maar een ding en dan verdwijnen ze weer en dan ben je alleen"........
Ik heb A. gebeld net en het uitgelegd, zo goed en kwaad als het ging. En weet je: hij begrijpt het...een beetje. Hij geeft me de tijd om met mezelf in het reine te komen. Hij laat me met rust.....NEE ik heb het niet "uitgemaakt", we blijven contact houden en dan zien we samen hoe we eruit komen. Hij zei dat hij me er wel door heen sleept, de lieverd. Ja echt het is een hele lieve man, hij wil me niet kwijt, hij wil ervoor gaan samen met mij. Ik wil hem ook niet kwijt.Dat heb ik hem ook gezegd. We komen er wel uit, samen, echt wel.
zo te lezen heb jij een gemeen mannetje op je schouder zitten die je vanalles wijs probeert te maken en een laag dunkende mening over je heeft!!!want jij bent het WEL waard, je verdient het WEL om gelukkig te zijn!!! Je gaat toch altijd naar de kerk? hebben ze daar een voorganger ofzo of iemand anders waar je mee kunt praten? alleen kom je waarschijnlijk niet van dat gemene mannetje af!!! en er zijn WEL lieve mannen hoor..Ik heb er ook eentje gevonden en ik heb ook niet zo'n leuk leventje vóór hem gehad!!!
Lieverdje, Ik ben denk ik de enige op de hele wereld die precies weet wat jij bedoelt. Want IK ben je bloedeigen broertje. Ik weet hoe moeilijk Mam was en ik weet ook hoe jij daar op reageerde. Ga eens in je eigen gedachten terug naar toen ze nog "goed" was. Wees eens heeeeeeel eerlijk tegen jezelf, was ze toen zoveel anders dan toen ze niet meer "zo goed" was. O ik wil niet zeggen dat ze nog later niet veranderde, maar je begrijpt wel wat ik bedoel. Ze is altijd dominant geweest, tegen jou maar ook tegen ons de jongens. En helaas, ja echt helaas, zijn wij eruit gehaald, ja dus gehaald, en waren wij er niet om je te beschermen. Jack eerst, en later ik ook en dat was goed voor ons maar voor jou minder. Maar dat was de tijd toen. Men dacht gewoon dat het wel zou veranderen, nou dat is dus niet gebeurt. Je weet net zo goed als ik dat zowel Jack als ook ik regelmatig met haar in de klinch lagen maar ook wij waren (alletwee) eigenlijk best wel bang om tegen haar in te gaan. En dat is ook normaal als je van kleins afaan niet anders gewend bent dan dat Mammie altijd gelijk heeft en dat ze ons geen eigen leven gunde had allemaal te maken met haar eigen minderwaardigheidscomplex. En dat ze dat op ons heeft afgereageerd is absoluut niet goed te praten. Ik denk dus ook dat Jack en ik uit eigenbehoud ons daar tegen hebben verzet. Jij hebt die kans nooit gehad. En daarom moet je nu gewoon lekker voor jezelf kiezen. Die stemmetjes die je hoort moet je de mond snoeren en ik weet dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan, maar JIJ BENT ZOOOOOVEEEEL MEEEEER WAAAARD!!!!!!!!!!!!!!!!.Jij hebt nog zoveel te doen in dit leven en daar kan je gewoon geen dominante moeder meer bij gebruiken. Ikzelf heb al haar foto's van de muur afgehaald, ik gooi ze niet weg maar ze zitten in een album en dat boek is dicht zolang als IK het wil en dat moet jij ook maaar eens gaan doen. Haal weg die rommel van de muren, stop ze in een boek en doe het dicht. Alleenn JIJ beslist wanneer en hoe lang en hoe ver dat boek even open mag, hoe vaak die stemmetjes ook zeggen dat je MOET. JE MOET HELEMAAL NIKS, je mag, en dan beslis alleen jij of het gebeurt of niet, verder zeg je maar gewoon hou je rotkop, wegwezen en stoor me niet, ik heb wat anders te doen dus wegwezen. Echt waar schattebout dat helpt. Ik heb er ervaring mee en de foto's porren tegen de kaft aan hoor maar geef er maar gewoon een klap op. Moet jij kijken hoe snel het gaat dat ze hun kop houden, want dan hebben ze door dat JIJ in charge bent en niet die geestjes uit een maf verleden.
En natuurlijk moet je dit van mij oren ikzelf die midden in de meest verdrietige periode van me leven zit maar ja.... kmoest het je toch maar ff zege
Och hemeltje wat lees ik nu,wat moet dit vreselijk zijn voor je,ik ken je niet persoonlijk en ook in het bloggerswereldje nog niet zolang,maar wat ik wel weet is dat je een lief persoontje bent die voor mensen klaar staat,als ik het zo is lees,word het echt tijd dat je bepaalde dingen los gaat laten hoe moeilijk dat ook is en anders moet je echt hulp gaan zoeken,ik weet niet of je dat al hebt of heb gedaan,maar zo gaat je kostbare tijd die je hebt voorbij met pijn en verdriet en dat wil je niet en verdien je ook niet,ik heb niet hetzelfde meegemaakt als jij,maar genoeg om te weten waar ik over praat,je bent een volwassen vrouw die gewoon der eige leven mag lijden op de manier die jij wil of denkt dat het goed is,zelf je beslissingen nemen,ik vind ook niet dat je,je aanstelt,je hebt zo te lezen veel meegemaakt en te horen gekregen,maar laat het los,anders heb je geen fijn leven en geloof me,het leven is mooi,als je met je beide beentjes op de grond staat,je hebt een lieve broer en vrienden,ga ervoor,ga voor jezelf en het mooi`s wat het leven te bieden heeft en in het liedje wat ik zie staan,van zoek niet naar een antwoord,dat klopt in de meeste gevallen,help jezelf en ga genieten,doe wat jij wilt,zeg tegen jezelf dat het genoeg is geweest en je doet het niet fout,want je bent een lieverd met der hart op de juiste plaats,een knuffel van mij,lieve groet,ik weet dat je het kunt,Joke.
zo te lezen heb jij een gemeen mannetje op je schouder zitten die je vanalles wijs probeert te maken en een laag dunkende mening over je heeft!!!want
BeantwoordenVerwijderenjij bent het WEL waard, je verdient het WEL om gelukkig te zijn!!!
Je gaat toch altijd naar de kerk? hebben ze daar een voorganger ofzo
of iemand anders waar je mee kunt praten?
alleen kom je waarschijnlijk niet van dat gemene mannetje af!!!
en er zijn WEL lieve mannen hoor..Ik heb er ook eentje gevonden
en ik heb ook niet zo'n leuk leventje vóór hem gehad!!!
Lieverdje, Ik ben denk ik de enige op de hele wereld die precies weet wat jij bedoelt. Want IK ben je bloedeigen broertje. Ik weet hoe moeilijk Mam was en ik weet ook hoe jij daar op reageerde. Ga eens in je eigen gedachten terug naar toen ze nog "goed" was. Wees eens heeeeeeel eerlijk tegen jezelf, was ze toen zoveel anders dan toen ze niet meer "zo goed" was. O ik wil niet zeggen dat ze nog later niet veranderde, maar je begrijpt wel wat ik bedoel. Ze is altijd dominant geweest, tegen jou maar ook tegen ons de jongens. En helaas, ja echt helaas, zijn wij eruit gehaald, ja dus gehaald, en waren wij er niet om je te beschermen. Jack eerst, en later ik ook en dat was goed voor ons maar voor jou minder. Maar dat was de tijd toen. Men dacht gewoon dat het wel zou veranderen, nou dat is dus niet gebeurt. Je weet net zo goed als ik dat zowel Jack als ook ik regelmatig met haar in de klinch lagen maar ook wij waren (alletwee) eigenlijk best wel bang om tegen haar in te gaan. En dat is ook normaal als je van kleins afaan niet anders gewend bent dan dat Mammie altijd gelijk heeft en dat ze ons geen eigen leven gunde had allemaal te maken met haar eigen minderwaardigheidscomplex. En dat ze dat op ons heeft afgereageerd is absoluut niet goed te praten. Ik denk dus ook dat Jack en ik uit eigenbehoud ons daar tegen hebben verzet. Jij hebt die kans nooit gehad. En daarom moet je nu gewoon lekker voor jezelf kiezen. Die stemmetjes die je hoort moet je de mond snoeren en ik weet dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan, maar JIJ BENT ZOOOOOVEEEEL MEEEEER WAAAARD!!!!!!!!!!!!!!!!.Jij hebt nog zoveel te doen in dit leven en daar kan je gewoon geen dominante moeder meer bij gebruiken. Ikzelf heb al haar foto's van de muur afgehaald, ik gooi ze niet weg maar ze zitten in een album en dat boek is dicht zolang als IK het wil en dat moet jij ook maaar eens gaan doen. Haal weg die rommel van de muren, stop ze in een boek en doe het dicht. Alleenn JIJ beslist wanneer en hoe lang en hoe ver dat boek even open mag, hoe vaak die stemmetjes ook zeggen dat je MOET. JE MOET HELEMAAL NIKS, je mag, en dan beslis alleen jij of het gebeurt of niet, verder zeg je maar gewoon hou je rotkop, wegwezen en stoor me niet, ik heb wat anders te doen dus wegwezen. Echt waar schattebout dat helpt.
BeantwoordenVerwijderenIk heb er ervaring mee en de foto's porren tegen de kaft aan hoor maar geef er maar gewoon een klap op. Moet jij kijken hoe snel het gaat dat ze hun kop houden, want dan hebben ze door dat JIJ in charge bent en niet die geestjes uit een maf verleden.
En natuurlijk moet je dit van mij oren ikzelf die midden in de meest verdrietige periode van me leven zit maar ja.... kmoest het je toch maar ff zege
Frank
Och hemeltje wat lees ik nu,wat moet dit vreselijk zijn voor je,ik ken je niet persoonlijk en ook in het bloggerswereldje nog niet zolang,maar wat ik wel weet is dat je een lief persoontje bent die voor mensen klaar staat,als ik het zo is lees,word het echt tijd dat je bepaalde dingen los gaat laten hoe moeilijk dat ook is en anders moet je echt hulp gaan zoeken,ik weet niet of je dat al hebt of heb gedaan,maar zo gaat je kostbare tijd die je hebt voorbij met pijn en verdriet en dat wil je niet en verdien je ook niet,ik heb niet hetzelfde meegemaakt als jij,maar genoeg om te weten waar ik over praat,je bent een volwassen vrouw die gewoon der eige leven mag lijden op de manier die jij wil of denkt dat het goed is,zelf je beslissingen nemen,ik vind ook niet dat je,je aanstelt,je hebt zo te lezen veel meegemaakt en te horen gekregen,maar laat het los,anders heb je geen fijn leven en geloof me,het leven is mooi,als je met je beide beentjes op de grond staat,je hebt een lieve broer en vrienden,ga ervoor,ga voor jezelf en het mooi`s wat het leven te bieden heeft en in het liedje wat ik zie staan,van zoek niet naar een antwoord,dat klopt in de meeste gevallen,help jezelf en ga genieten,doe wat jij wilt,zeg tegen jezelf dat het genoeg is geweest en je doet het niet fout,want je bent een lieverd met der hart op de juiste plaats,een knuffel van mij,lieve groet,ik weet dat je het kunt,Joke.
BeantwoordenVerwijderen