UPDATE, laatste nieuws:
ZE IS ER WEER
PPPFFFFFF ben ik even blij! Ik keek net even weer naar buiten, en zit madam daar. Helemaal verscholen onder mijn oude parasol (die allang weg moest, nou ja) In een hoekje in elkaar gedoken, doodstil maar beven tot en met (heb met een knijpkat rondgekeken) Met heel veel moeite en lief en zachtjes tegen haar praten....schoot ze naar binnen :D
Nu zit ze weer achter in de schuur, ook weggedoken, maar dat mag...dat is nu haar plekkie vanavond.
Laat NU 2012 maar beginnen :)
Broer en zwager belden net ook nog, bij hun is het al Nieuw Jaar :)
Fijne avond allemaal
~(Laar onderstaand bericht wel staan anders begrijpt niemand het meer, maar ze is dus veilig thuis ♥
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ze zijn hier nu bezig met carbit schieten, een Drents gebruik blijkbaar. KNALLEN waarvan je echt regelrecht tegen het plafond schiet en ze doen het niet eens vlakbij! OH wat heb ik HIER een hekel aan. Siervuurwerk...prima. Maar die knallen van dat carbit...elke keer schrik IK me rot. (geen woordspeling) En wat ik nog het ergste vind.....PINK is net naar buiten geglipt! Ik had de deur open om de post binnen te zetten toen er een knal kwam en daar is ze denk ik weer zo van geschrokken, ze VLOOG weg.
ZE IS ER WEER
PPPFFFFFF ben ik even blij! Ik keek net even weer naar buiten, en zit madam daar. Helemaal verscholen onder mijn oude parasol (die allang weg moest, nou ja) In een hoekje in elkaar gedoken, doodstil maar beven tot en met (heb met een knijpkat rondgekeken) Met heel veel moeite en lief en zachtjes tegen haar praten....schoot ze naar binnen :D
Nu zit ze weer achter in de schuur, ook weggedoken, maar dat mag...dat is nu haar plekkie vanavond.
Laat NU 2012 maar beginnen :)
Broer en zwager belden net ook nog, bij hun is het al Nieuw Jaar :)
Fijne avond allemaal
~(Laar onderstaand bericht wel staan anders begrijpt niemand het meer, maar ze is dus veilig thuis ♥
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ze zijn hier nu bezig met carbit schieten, een Drents gebruik blijkbaar. KNALLEN waarvan je echt regelrecht tegen het plafond schiet en ze doen het niet eens vlakbij! OH wat heb ik HIER een hekel aan. Siervuurwerk...prima. Maar die knallen van dat carbit...elke keer schrik IK me rot. (geen woordspeling) En wat ik nog het ergste vind.....PINK is net naar buiten geglipt! Ik had de deur open om de post binnen te zetten toen er een knal kwam en daar is ze denk ik weer zo van geschrokken, ze VLOOG weg.
Ze IS al zo bang de laatste paar dagen. Vannacht sliep ze zelfs bij mij op bed, wat anders niet mag en ze ook nooit doet. Maar omdat ze zo trilde heb ik een fleece dekentje op bed gelegd, m'n deur op een kier en aan haar de keus gelaten. Ja hoor, ik lag net.....de deur ging verder open, Pink sprong op bed, draaide een paar keer en viel in slaap. Vanmorgen lag ze er nog, ze heeft een klein beetje gegeten en meteen de schuur weer in...helemaal achteraan. Af en toe kwam ze wel binnen. Ze wilde op een gegeven moment de hal in, haar favo plekkie is bovenaan de trap. Dus.....zij naar boven. Toen kwam de post en normaal kijkt ze niet op of om als dan de deur opengaat, maar nu....NET met die knal......een open deur en zoef weg was ze.
Heb geroepen tot ik schor was, maar geen Pinky. En het knallen gaat door en wordt NOG erger vandaag en vanavond .
JAKKES!!!!!!!
JAKKES!!!!!!!
HOOP zo dat ze toch nog aankomt straks. Ik moet de post bezorgen dan is de deur dicht (nee heb geen luik) Ik laat de achterdeur zo op een haakje, dan kan ze nog wel naar binnen glippen...pppffffff.
Moest dit ff kwijt.......
Voor 99.999% weet ik zeker dat Pinky terug komt.
BeantwoordenVerwijderenIk leef met je mee, het is een doffe ellende, elk jaar weer.Prettig uiteinde?Het is elk jaar weer 1 brok zenuwen voor de meeste huisdieren.
En dat carbid is helemaal vreselijk hard.
Ik verplaats me even in Pinky (zoals ik het gisteravond in Bijou deed...KABOEM...KNAL ...KNAL...en ze waren allemaal binnen en het luikje was dicht.Vroeg dicht.)
Bijou wilde gisteravond laat naar buiten.
Nee dus.
Ze was binnen en hoorde hier binnen de knallen en dacht (denk ik dus) :"Als ik naar buiten ga, hoor ik het niet...binnen wel".
Je kan het de kat niet uitleggen.
Pinky schrok zich binnenshuis te pletter,was IN huis dus ook bang en dacht ook:"Als ik naar buiten ga etc. .."
Ik heb het luikje nog wel openstaan.
Elke verandering is juist nu niet goed, daar worden ze nog nerveuzer van.
Na 19.00 uur gaat het echt dicht, misscchien wel eerder.
En ik weet nu al, na 24.00 uur, gaat het hier ook vreselijk tekeer.Geen carbid, maar wel die illegale bommen.Het is maar van een paar huizen verderop en gooi dat maar lekker bij die oudjes (wij dus) neer.
Zolang de ramen heel blijven...ok.
Maar voor de katten is het een ramp.
Maar daar heb jij niks aan, aan mijn verhaal.
Gelukkig kan je de deur op een kiertje zetten en Pinky zal zeer waarschijnlijk in een rustige periode haar veilige huisje opzoeken.
Heel veel sterkte toegewenst en laat het alsjeblieft weten.
Liefs,
Agnes
Nou, dat zal geen relaxte postronde worden. Ik hoop van harte dat ze zo weer naar binnen glipt en daar blijft. Sterkte daar!
BeantwoordenVerwijderenOh, voor onze huisdieren zijn al die knallen inderdaad helemaal niet leuk.
BeantwoordenVerwijderenIk hoop voor je mee dat ze vlug weer opdaagt en je een mooie jaarwisseling krijgt,
liefs, Sonja
Ow jee wat naar,ik zou mij ook rot voelen,och haha van mij zouden de poezen wel bij ons mogen slapen,maar ze zijn zo druk haha,hopelijk is ze er gauw,ik wens je een fijn Oud en Nieuw,lieve groetjes Musje.
BeantwoordenVerwijderenAch meis, Pinky komt echt wel weer terug. Ze heeft nergens zo'n goed thuis als bij jou, dat begrijp ik wel.. Groot gelijk hoor, de poes op bed. Ik zou het ook gerust doen (doe het wel eens 's middags bij een tukkie), maar DH vind het te gek..
BeantwoordenVerwijderenNou je weet hoe ik over vuurwerk denk. Men is echt helemaal gek, lijkt wel oorlog. Ik vraag me af hoe het aanvoelt als je een oorlog hebt meegemaakt...
Jij hebt nu ook geen lekkere baan.. door het vuurwerk en de kruitdamp heen de post bezorgen..
Nog ruim 12 uur en dan heb we het weer achter de rug...
Goede jaarwisseling toegewenst en ga maar lekker met Pinky in je armen slapen!
Groetjes, Elizabeth
Ik ga voor je duimen meid, ze komt vast wel terug. Misschien helpt rammelen met een doos poezenbrokken nog? Of met een vork tikken op een schoteltje? Dat hielp bij ons altijd.
BeantwoordenVerwijderenLaat je het nog ff weten als ze terug is?
Ik wens je alvast een fijne jaarwisseling en ik hoop dat 2012 voor jou in alle opzichten een fantastisch jaar gaat worden.
Liefs,
Andina
Hè bah! Ik hoop dat ze snel weer thuis is!
BeantwoordenVerwijderenAlvast goede jaarwisseling!! Maak er een bijzonder jaar van!! XX
Vervelend dat ze juist nu naar buiten glipt. Op een rustig moment komt ze wel weer binnen. Hier ligt madam ook diep verscholen onder het dekbed...
BeantwoordenVerwijderenHopelijk komt ze weer gauw thuis. Ik zit hier ook met een hond die helemaal in paniek is van al dat geknal! Fijne jaarwisseling en een gezegend 2012!
BeantwoordenVerwijderenLiefs Marga
Hier in Twente is carbit schieten ook een traditie en ik kan je verklappen ik heb nu al een hekel aan deze traditie :(. De ramen staan in de sponningen te trillen, die vreselijke harde knallen de hele dag al door. Poeslief ligt de hele dag al binnen en schrikt zich rot van de knallen ik hoop dat Pinky snel weer terug komt! Heel veel sterkte!
BeantwoordenVerwijderengroetjes,
Mirelle
Ohh jeetje meid ,ik hoop dat Pink inmiddels weer binnen is .Tis wat hoor voor die schatten ,Mik is heel onrustig maar nog niet echt heel bang ,maar ja dat komt straks wel als de hel om 12 uur losbreekt .Ik hoop dat je een rustige jaarwisseling zal hebben en ik wens je alle goeds in 2012
BeantwoordenVerwijderenLieve groetjes Elisabeth
Lieve Marian,
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat Pinky inmiddels weer terug is...?
Dat afschieten van carbit lijkt me inderdaad oorverdovend. Mijn broer woont sinds 3 jaar valkbij Apeldoorn en hij vind het erg leuk, maar hij zorgt er inderdaad ook voor dat de poezen binnen zijn en blijven. Ik weet zeker dat jij daar ook voor zorgt, maar op een onbewaakt ogenblik heeft Pinky toch haar kans gezien, van schrik...
Ik leef met je mee hoor...
Liefs,
Mirjam
Hoop dat Pinky inmiddels weer veilig bij je binnen is. Vind het zelf ook vreselijk hoor die knallen. Alle goeds gewenst voor het nieuwe jaar Marian, lieve groetjes Anja
BeantwoordenVerwijderenSuper dat ze er weer is, ik wens je een fijne avond en lief dat je het ons even hebt gemeld!
BeantwoordenVerwijderenGelukkig ze is er weer,blij dat te lezen ,Doeiiii
BeantwoordenVerwijderenEn ik elke keer kijken bij de blogs die ik volg en jouw blog even aanklikken.Niks niks niks.En nu....
BeantwoordenVerwijderenYes yes yes!!!!
Meid, wat zal je blij en opgelucht geweest zijn.
Ok, zit ze angstig weggedoken en zal ze nog bang zijn.
Maar ze is veilig en dat is het belangrijkste.
Ik ben héél blij voor je.
Liefs ,
Agnes