{De *eyeopener* wat betreft mn schildklier etc.}

 Zoals ik al op mijn andere blog vertelde had ik afgelopen dinsdag een afspraak bij de huisarts. M'n bloed was geprikt en volgens de assistente waren de waardes goed en kon ik dezelfde medicijnen blijven gebruiken. Omdat ik toch ook mijn dossier wilde meenemen en een extra recept voor de eerste tijd daar,  toch even een afspraak gemaakt. En daar hoorde ik dus dat ze de waardes wel degelijk iets te hoog vond en dat ik dus andere medicijnen nodig heb. Slechte beurt van de assistente vind ik, want als ik NIET heen was gegaan....was ik doorgegaan met de huidige medicijnen en hadden ze eigenlijk meer kwaad dan goed gedaan. Maar goed...ik was er toch dus.......alles even doorgesproken, gevraagd en een heel goed gesprek gehad. Voordeel van de huisarts is dat ze ECHT de tijd voor je neemt en echt goed luistert naar wat je verteld. Ja oké...nadeel is weer dat het spreekuur daardoor gigantisch uit kan lopen, ik heb een uur zitten wachten in de wachtkamer maar goed, elk voordeel hep ze nadeel haha.

Ben al vele jaren depressief....gebruikte medicijnen die niks hielpen, ben in therapie geweest wat ook niets hielp. Dus gestopt met de medicijnen want ik wil geen onnodige stoffen in m'n lichaam als ze toch helemaal niks helpen

Door dit bezoek aan de huisarts en het lezen van mijn dossier plus wat googelen op het net en bellen met de huisarts, zijn we er wel achter gekomen dat mijn depressie ten eerste waarschijnlijk *chronisch* is dus dat ik er niet meer vanaf kom EN dat het ook iets te maken heeft met m'n schildklier. Heb symptomen die bij verschillende soorten van depressie voorkomen: verminderde of geen eetlust, eenzaamheid, buien dat ik *alles aankan*, *extreme* vrolijkheid soms, ratelen en veel praten als er iemand op bezoek komt, vermoeidheid zonder echte oorzaak, veel of juist weinig slapen etc etc....Tis een hodge podge aan gevoelens waar je zelf ook echt helemaal niks van snapt en ook heel moeilijk onder woorden kan brengen.

Mijn schildklier: Ik heb én M. Graves (hyper) en ook ben ik hypo. Hyper is dat de schildklier overuren maakt, super snel werkt en hypo is het tegenovergestelde. Lastig om met medicijnen te stabiliseren en dus heb ik al in 1998 de radioactieve jodiumkuur gehad en daardoor werkt de schildklier eigenlijk niet meer. Maar met medicijnen wordt dat dus ondervangen en heb ik in principe geen last. Alleen die bijwerkingen van de M. Graves en de Hypo...ja daar blijf je lang of voor altijd last van houden. ...what's new lol....heb ik natuurlijk weer....

Bij Hyper....hoort een warmte intolerantie hihi. NOU dat heb ik dus niet, maar de KOU intolerantie hoort dus weer bij de Hypo. Vermoeidheid hoort bij allebei, depressiviteit bij de hypo. Concentratieverlies etc weer bij hyper en ga zo maar door. 

Altijd koud is lastig maar ach daar valt best mee te leven met de nodige aanpassingen van mezelf. Dikke trui aan en in de zomer altijd een vest bij de hand. Zo gauw het zakt naar 20 graden loop ik te rillen zeg maar.....dus dat vest zit aan mn arm vastgebakken haha. Vermoeidheid, tja....in de middag een middagdutje doen vangt dat ook wel op over het algemeen of anders in de avond languit op de bank.

Concentratieverlies....ach ook daar is wel mee te leven hoor...was niet anders gewend en het is nu eenmaal zo.

Maar dat van de depressiviteit...DAT was een eyeopener voor me pppfff. Vandaar ook dat medicijnen tegen die depri bij mij totaal niet aanslaan en die dus ook allang niet meer gebruik...als het niet helpt wil ik geen troep in mn lichaam toch? Dus daar zal ik dan mee verder moeten. Hopelijk reageer ik iets beter op deze nieuwe medicijnen en neemt het iets af. En natuurlijk....de verhuizing doet me goed, heel veel goed. Zal nooit helemaal weggaan, zoveel weet ik nu dus wel...maar als het maar een stuk beter wordt ben ik al dik tevreden.

Al met al is dit wel verhelderend voor me, weet NU tenminste waar het o.a. vandaan komt en dat er eigenlijk weinig aan te doen is. Zit er niet zo heel erg mee hoor...tis niet anders. Ja zal nog wel de buien hebben en krijgen, ook daar. Maar nu ik weet wat er mede de oorzaak van is...dat en mijn verleden.....ja daar kan ik het mee doen en daar kan ik mee door.

Liefs van Marian