Bijna 3 jaar geleden kwam ze bij me, op 12 juni 2009, een vervroegd verjaardagskadootje voor mezelf . Geboren op 24 April was ze net 7 weken jong en zo ondernemend als maar kan. Het eerste wat ze deed toen ik haar kwam bezoeken was snuffelen aan mijn knalroze pumps...ze hield dus van roze net als haar vrouwtje dus de naam was snel geboren: PINKY. Later veranderde dat in Pink, Pinkadoodles, Pinkameis, Pinkedottekop....maar ook wel eens in mormel, verwend nest enz ;) Eigenwijs, eenkennig, geen knuffelaar.....maar wel lief. En vaak komt ze 's avonds aan mn voeten op de bank liggen, of op mijn buik pppfffff. Echt groot is ze niet maar ook geen kleintje meer dus dat kan best zwaar zijn...zo'n gewicht dat op je buik heen en weer draait voor ze een goede houding heeft gevonden ;).
Soms een wat *lastige* eter maar als ik dan gewoon de brokjes laat staan....hoor ik haar op een gegeven moment wel knabbelen. Dol op soms een laatste paar likjes van wat yoghurt, geen melkdrinker maar wel weer aangelengde koffiemelk wat ze soms krijgt :) Maar meestal gewoon vers water.....wat na een dag onaangeroerd nog staat haha. En dan buiten het regenwater opslurpen......
Soms een wat *lastige* eter maar als ik dan gewoon de brokjes laat staan....hoor ik haar op een gegeven moment wel knabbelen. Dol op soms een laatste paar likjes van wat yoghurt, geen melkdrinker maar wel weer aangelengde koffiemelk wat ze soms krijgt :) Maar meestal gewoon vers water.....wat na een dag onaangeroerd nog staat haha. En dan buiten het regenwater opslurpen......
En straks....straks gaat ze weg. Opgehaald door een vriendin van Monique om daar de rest van haar leven te wonen. Omdat het vrouwtje zo nodig naar Thailand gaat om te wonen. Dus ook voor Pink begint straks een nieuw leven, een nieuw avontuur. In een andere omgeving, bij een ander vrouwtje...een ander huis....
Ik zal haar best gaan missen, het was toch mijn maatje...in voor- en tegenspoed :)
Maar ja...het is helaas niet anders, het moet wel want meenemen is geen optie.
Dag Pinkameis, dag lief Pinkadottekoppie........
Zul je lief zijn bij Monique, niet al te veel kattekwaad uithalen??
♥ Dag Pinky.......ik zal je niet vergeten hoor ♥
Het afscheid zal niet meevallen, want ondanks haar ondeugende streken was ze er wel altijd voor je. Sterkte Marian!
BeantwoordenVerwijderenLieve groet, Ingrid
Hoi Marian,
BeantwoordenVerwijderenDaar zal wel een traantje bij komen, denk ik zo. Het is ook nogal wat, na bijna 3 jaar, en Pinky was er natuurlijk altijd, wanneer jij de deur weer opendeed als je uit te werk kwam. Deze komende twee weken zul je het wel moeislijk krijgen zonder haar, want dan ik je huisje helemaal leeg. Sterkte hoor meid, maar nog even en dan ben ook jij op weg naar je nieuwe leven...
Lieve groet,
Mirjam
Oef, wat moeilijk, het moment van afscheid nemen is daar...
BeantwoordenVerwijderenMaar je weet dat je het beste voor Pinky hebt gekozen.
Ik moet wel een traantje laten hoor,dit is helemaal niet makkelijk voor je,sterkte,liefs Musje.
BeantwoordenVerwijderenPffff heftig meis....ik ga vreselijk aan je denken vandaag......moeilijk hoor ditte....liefs van mij...xxx...
BeantwoordenVerwijderenGeen leuke dag voor jou! Natuurlijk weet je dat ze het goed krijgt bij Monique, maar toch!! Je zult haar de komende weken zeker erg gaan missen!
BeantwoordenVerwijderenMaar jullie blijven contact houden, toch?
Heel veel sterkte meis!!
Liefs Thea ♥
Emigreren is spannend, maar ook heftig. Zoals afscheid... tja meid, gelukkig is ze in goede handen!
BeantwoordenVerwijderenGelukkig heb je een goed adres gevonden. Dat maakt het afscheid iets makkelijker.
BeantwoordenVerwijderenWat zal het moeilijk zijn nu ze weg is ,gelukkig weet je dat ze het goed zal krijgen en kan je updates en foto's krijgen ,dan weet je hoe het met haar gaat .Sterkte meiss
BeantwoordenVerwijderenLiefs Elisabeth
Ik hoop dat het afscheid niet te moeilijk was! Sterkte!
BeantwoordenVerwijderengroetjes, Marianne.
Och, is het nu zover... ik hoop dat het afscheid niet al te zwaar voor je is geweest. Dit valt niet mee!
BeantwoordenVerwijderenMaar ze zal het zekerweten goed hebben bij haar nieuwe baasje.
Sterkte hoor, dit is even erg moeilijk!
Groetjes, Marjolijn ♥
Lief, lief baasje.
BeantwoordenVerwijderenWat heb je nu toch gedaan, moest ik vandaag dan eindelijk weg?
Ik heb lelijk tegen je gedaan en je ook nog een afscheidskadootje gegeven, een verse krab als tattoo.
Maar ik denk dat ik hier wel kan gaan wennen, ik doe net alsof ik er niks aan vind en ga zielig in een hoekje zitten, maar Monique gaat steeds met mij praten en die vent van haar valt ook wel mee, hij staat zomaar ineens naast me z'n tanden te poetsen, brrr hij durft wel hoor, ik heb wel even tegen hem gezegd dat ik dat ongepast vind bij een nieuwe huisgenoot, te intiem op zo'n eerste avond.
Nou, ik had zo bedacht dat ik vannacht en morgenvroeg maar eens het huis ga verkennen, want dan zijn ze toch allebei aan het slapen en zodra ze naar hun werk zijn ga ik voorzichtig kennis maken met Hertog en Bono en natuurlijk even m'n excuses dat ik me zo heb aangesteld toen ik werd losgelaten, ze weten wel nu dat ik heel hoog kan springen, leuk he?
Nou, lief baasje, ik hou je op de hoogte van m'n avonturen en zal proberen lief te zijn, oke?
Niet verdrietig zijn, Monique en Jacco hebben beloofd dat ze heel goed voor me gaan zorgen en dat het mij aan niets zal ontbreken... we zullen zien, haha...
Dag dag, een kopje en kroeltje van je PinkaDoodles
Luf joe!!!